Rodzina
Żona Ehuda Olmerta, Aliza, jest pisarką i autorką sztuk teatralnych. W Izraelu mówi się, iż była jej podmiot członkinią – założycielką lewicowej organizacji "Kobiety w Czerni", jednakowoż niedostatek jest potwierdzenia tych informacji[5]. Uważana jest niemniej jednak za osobę o poglądach mniej prawicowych aniżeli jej mąż. Twierdzi, iż głosowała na niego po raz pierwszy nie prędzej w wyborach w 2006 roku.
Olmert ma spośród nią czwórkę biologicznych dziatwa i jedną adoptowaną córkę.
- Syn Michal jest psychologiem i zajmuje się prowadzeniem warsztatów spośród kreatywnego myślenia.
- Córka informacja wykłada literaturę na uniwersytecie w Tel Awiwie i jest edytorem literackim. Jest także lesbijką i mieszka ze swoją partnerką w Tel Awiwie. Jej rodzice zaakceptowali jej orientację seksualną i partnerkę. oraz udziela się w jerozolimskim oddziale izraelskiej organizacji praw człwieka Machsom Watch. W czerwcu 2006 uczestniczyła w marszu w Tel Awiwie, protestując przeciw zabijaniu cywili przez władza w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu. Spotkała się wówczas spośród krytyką ze okolica środowisk prawicowych.
- Syn Shaul ożenił się spośród izraelską artystką i mieszka w Nowym Jorku. Przedtem, po odbyciu służby wojskowej, podpisał petycję izraelskiej organizacji lewicowej Yesh Gvul, tudzież spośród kolei był rzecznikiem swojego ulubionego klubu piłkarskiego, Beitar Jerozolima (którego kibice znani są ze nadzwyczajnie prawicowych poglądów).
- Najmłodszy syn Ariel nie służył w armii izraelskiej, bo studiuje literaturę francuską na Sorbonie w Paryżu.
- Adoptowana córa ma na opinia Shuli. Została osierocona przez matkę w ciągu porodu[6][7].
Ojciec Olmerta, Mordechai, jedynka spośród założycieli Państwa Izrael oraz uczestnik Knesetu drugiej i trzeciej kadencji, dorastał w chińskim mieście Harbin, dokąd stał na przedzie lokalnej komórki ruchu młodzieżowego Betar. dziadziuś Ehuda, J.J.Olmert osiedlił się w Chinach po opuszczeniu Rosji po zakończeniu I wojny światowej[8]. W 2004 roku Olmert pojechał do Chin i odwiedził mogiła dziadka w Harbin. Twierdził, iż dziadziuś przy żadnym pozorem nie zapomniał tego miasta po imigracji do Palestyny w 1933 roku w wieku 22 lat. Gdy zmarł w wieku 88 lat, ostatnie słowa wypowiedział po chińsku, powiedział Ehud Olmert[9].